Gisteren:
Russe – Langue de spécialité , 3e jaar
Vandaag:
Russe – Version (Ru-Fr), 3e jaar
Normaal leg in mijn examens in België af in gewone omstandigheden. Hier dus niet.
Gisteren mocht ik om 12u de spits afbijten met “Langue de Spécialité” en zoals verwacht was dit geen kinderspel (1 enkele vraag!!!). Ik heb al lang begrepen waarom de Russische studenten hier in de minderheid zijn (lees: er resten er maar 4 in het 3e jaar). Ik begaf mij tijdig naar het lokaal waar alles zich normaal zou afspelen. Beneden in de hal had ik al vernomen dat we samen met de eerstejaars zouden zitten, dus verwachtte ik een hoop van ongeveer 20 personen. Nu stond ik dus voor het bovenvermelde lokaal te wachten en wat bleek: in het lokaal was er welgeteld plaats voor 14+1 personen. We werden naar een andere plek geloodst, het werd een overvolle aula voor wel 300 man (ik ben niet zo goed in schatten, maar er kon heel veel man in) Alvorens we binnen mochten, werden we eerst vriendelijk verzocht onze studentenkaart aan de inkom achter te laten bij een van de opzichters. Nog even een plekkie gezocht en het spel kon beginnen.
Eerst ging het brandalarm af (we moesten blijven zitten, alles zou wel in orde komen :s). Gedurende een kwartier bleef dat ding aan een stuk door tieren. Er werd ons gevraagd om al te beginnen met het invullen van de examenvragen. Wablief? Ik hoor u niet zo goed, mevrouw de opzichter! Ik waande mij in een slechte komedie. Daarna begonnen die drommelse franse studentjes weer spontaan te babbelen, gewoon, zomaar. Een examen samen oplossen is toch veel fijner dan in je eentje. Soit, mijn concentratie was volledig weg. En daar zat ik dan met mijn examen Russisch voor mij. Deel 1 bestond uit een vertaling RU-FR van een pagina (zonder woordenboek!!!) en het tweede deel bestond uit 1 vraag die we dan in het Russisch moesten beantwoorden. U vraagt hoe het is gegaan? Bon, ik denk vrij goed, op die paar twijfels na, maar die zijn er altijd met een examen. Na twee uur zwoegen, want dat was het echt wel, gaf ik mijn allereerste examen af. Op de koop toe stond mijn naam op de verkeerde lijst. Opzichter: “Dat is 1e Russisch Grammatica”? (klaarblijkelijk kon ze ook niet lezen, want op mijn versie stond GEEN grammatica, maar “Langue de Spécialité”) Ikke: “Ik denk het niet, mevrouw, grammatica heb ik 2 jaar geleden afgelegd. Nog een fijne dag.”
Vandaag moest ik al om 8u op school zijn voor mijn vertaling Ru-Fr. Volgens de professor ging hij heel goedgezind zijn bij het verbeteren. Ik hoop het. De laatste les heeft hij ons duidelijk gemaakt dat we het examen ZONDER woordenboek moesten afleggen (dat is hier normaal, weet u, zo vertalingen maken à la minute). Slik. Alez hij wist niet meer zo goed wat hij op het papier had gezet: gebruik hulpmiddelen toegelaten of verboden. Dus heb ik mijn voorzorgen genomen vanochtend en heb ik 3 woordenboeken in mijn rugzak gestopt, voor het geval het toch zou mogen. Niet dus. Na een eerste, een tweede en zelfs een derde lezing ben ik tot de conclusie gekomen, dat ik die tekst NOOIT zonder woordenboek zou kunnen oplossen. Dus heb ik mijn “vertaalspulletjes” gewoon gebruikt, niemand die daar iets op zei. De aula was weer goed gevuld en het aantal opzichters per 300 leerlingen bereikte vandaag weer het dieptepunt: 1 per 150. Ik ben blij dat ik deze dappere stap heb ondernomen. Regelmatig heb ik eens links en rechts van mij gekeken, naar de rest van de groep en ik moet bekennen: die zagen er nog hopelozer dan anders uit. Soit. Mijn tijden trokken op niks, ik snap nog altijd niet wanneer wat wordt gebruikt (de passé simple is de boosdoener!), hopelijk gaat er ooit een lichtje branden. Veel Franse boeken lezen is de boodschap, vermoed ik. En wat mijn woordenschat betreft.. Wie weet. Laten we hopen dat hij bijzonder goedgezind is. Het zou mij verwonderen dat de Erasmussers massaal worden gebuisd. Ik zie het allemaal nog wel rooskleurig.
Volgende week het vervolg dus van mijn examenperiode, maar eerst een welverdiend weekend. Doei!
Latest Comments