Olé! Ik ben sinds gisteren afgestudeerd! Olé!
Wat zijn nu de dingen die ik onthouden heb van de voorbije vier jaar?
Wel, een paar docenten zullen me eeuwig bijblijven, het Hivt telde een paar zeer toffe leraren. De slechte proffen heb ik gisteren al uit mijn geheugen geschrapt. Kwestie van mijn geest niet te kwellen met negatieve gedachten. Daarbij denk ik heel graag terug aan mijn studieverblijven in Frankrijk (Clermont-Ferrand) en Rusland (Moskou).
Laat ik het hoofdstuk ‘student’ afsluiten, want ik kijk al uit naar het volgende.
Ik ben sinds dinsdagavond terug thuis.
De komende dagen moet ik nog wennen aan de nieuwe (maar tegelijk ook oude) leefomgeving. Geen mensenmassa op straat, geen geblindeerde wagens, geen sneeuw, en vooral GEEN RUSSISCH meer…
Do svidanja moja Rossija..Do svidanja. Ik kom zeker nog eens terug. Beloofd.
Vandaag kiezen de Russen een nieuwe Doema. Iedereen wacht vol spanning op de resultaten. Verenigd Rusland, de parij van Vladimir Putin, ligt ver voorop in de peilingen. Putin is zelfs lijsttrekker van deze partij, wat maakt dat deze verkiezingen een soort van referendum zijn voor de komende presidentsverkiezingen. Hoe geliefd is Putin eigenlijk?
Hoewel de opkosmt klein wordt verwacht, omdat de Russen geen stemplicht hebben, is er in het stembureau aan de overkant van ons studentenhuis al veel volk gepasseerd. We zullen zien vanavond.
Ulla en Vika, mijn twee buurvrouwen aka roomies, hebben tijdens het weekend koopjes gedaan. Ulla heeft een geniale kerstman, leren handschoenen en een bonten muts gekocht. Vika is dan weer met een jas uit kunstbont naar huis gekomen. ‘s Avonds hebben we de draagbare artikelen allemaal om beurt aangetrokken, wat foto’s genomen en echt wel goed gelachen. Ik ga mijn twee ‘Duitse’ vriendinnen – eens terug thuis – meer dan missen. De voorbije maanden hebben we samen heel mooie momenten beleefd. In het begin was het voor iedereen aanpassen, niemand was gewend om met meerdere personen samen te wonen.
Wat heb ik zoal gekocht? Naast heel wat boeken heb ik vandaag nog een aantal dvd’s gekocht. Deze laatste zijn hier spotgoedkoop (2eur per disc) en omdat ik de voorbije maanden verschillende goede, russische films heb gezien, kon ik niet anders dan er een paar te kopen.
We hebben ze! Tijdens het weekend hebben we eindelijk onze tickets voor St. Petersburg gekocht. Dus, van 7 tem 11 december bezoeken we ‘Pieter’, daarna trekken we nog voor een dagje (of twee) naar Novgorod. 14 december zijn we terug thuis normaal, we hebben voor alle zekerheid al tickets gekocht. Je weet hier nooit of je de dag zelf nog aan tickets kunt geraken. Daarna heb ik een heel weekend om uit te slapen en in te pakken, maandag daarop vlieg ik al terug naar België.
Hoera!
Opeens vliegt die tijd hier. Ik ben hier al 3 maanden en er resten mij nog maar vier weken. Daarvan willen we een week naar Sint-Petersburg en dus blijven er zo nog maar drie weken Moskou over.
Vorige week hebben we met Ulla een ‘todolijstje’ gemaakt; deze hangt momenteel uit in onze gang. Kwestie van de geest een beetje te ordenen.
De komende drie weken is er nog gepland: dierentuin, Izmaëlovski-markt, Kremlin, Suzdal, Tretjakovskaja (een tweede keer) en nog vele andere musea : Tsjechov, Dostojevski, Lermontov, Puschkin en Gorki. Daarbij heb ik gemiddeld 4u les per dag en moet ik ook nog een paar dagen in de bib doorbrengen voor mijn eindwerk.
Vadertje winter heeft zijn intrede gedaan in Rusland. In het verre Irkutsk (Siberië) zijn temperaturen tot -20°C gemeten, bij ons is het net iets warmer met gemiddeld -4C° overdag.
Ik geniet volop van al het schoons: kinderen die sneeuwballengevechten houden, vrouwen die voor de gelegenheid hun mooie, maar vooral warme bonten mantel nog eens hebben aangetrokken, sneeuwvlokjes op mijn jas, het geluid van sneeuwruimers.
Laat het alstublieft nog even winter zijn, ik moet al mijn ‘sneeuwreserves’ weer aanvullen. In België krijgen we daar niet echt de kans toe.
Samen met mijn buurvrouwen Ulla en Vika ben ik zaterdag namiddag naar het Museum of Private Collections geweest. Aanvankelijk hadden we een uitstap naar het Pushkin Fine Arts Museum gepland, maar momenteel wordt daar een tijdelijke tentoonstelling rond de legendarische Chanel gehouden met ellenlange wachtrijen tot gevolg. We gaan aanstaande woensdag nog eens proberen.
Het Museum of Private Collections was een bijzonder goed alternatief: klein, overzichtelijk en van alles een beetje. Mijn oog viel op de werken van Mavrina Tatjana (1902-1996). Haar schilderijen hadden tegelijkertijd iets kinderlijks, vrolijk en speels. Daarbij maakte ze uitsluitend gebruik van heldere kleuren: rood, blauw en groen. Waar is toch den tijd dat ik (met Lynn) elke week in de tekenacademie van Hoboken zat?
Vandaag om 10u zijn we dan richting Tretyakov Gallery filiaal gewandeld. Elke 1e en 2e zondag van de maand kunnen studenten er gratis binnen. Op de eerste verdieping loopt momenteel een tijdelijke tentoonstelling rond de Russische schilder Shishkin I. (1832-1889). Ik kende deze schilder tot vandaag niet, maar ik ben zeer blij met de kennismaking. Hij heeft heel mooie schilderijen gemaakt van vooral boslandschappen, de bekendste zal wel Morning in a Pine Forest (1889) zijn. Na deze tijdelijke tentoonstelling moesten we nog aan de rest van het museum beginnen: moderne Russische kunst van de 20e eeuw. Alles begon rond 1900 met de neo-primitieven Goncharova en Lavrionov, daarna volgden kubisten als Malevich, Kandinsky. De zalen bleven maar komen en uiteindelijk zijn we bij de propagandistische schilderijen dan vertrokken. We zijn wel van plan om begin december terug te komen voor de rest.
Om de dag goed af te sluiten ben ik ‘s avonds nog langs het Huismuseum van Marina Tsvetajeva geweest. Deze vrouw is een van de grootste Russische poëten die na 1917 naar het buitenland zijn geëmigreerd.
Al meermaals wilden we met z’n allen naar een Russische discotheek gaan. Ofwel waren er een paar ziek ofwel hadden er een paar geen zin ofwel had men al iets anders gepland. Zaterdag hebben we uiteindelijk een groep van 17 meisjes kunnen vormen die allemaal wel zin hadden in een nachtje stappen. De jongens, Cedric en Marcus, zijn eerder die dag samen met 2 meisjes uit Brussel naar Yaroslavl vetrokken. Yves was nog steeds bij zijn ouders, Victor werd ergens anders verwacht en Andrej en vriend X zouden misschien later die nacht komen.
Om alvast in de sfeer te komen, hebben we rond 23u in kamer 425 afgesproken. Na een uurtje babbelen en knabbelen (en drinken) zijn we iets na middernacht vertrokken. In de metro werden we nog een paar keer nagekeken. Blijkbaar zijn ze hier veel gewoon, maar een grote groep meisjes dus niet. Eens buiten bleek het te sneeuwen en dus zijn we maar vlug richting discotheek B2 gestapt. Ondertussen was het al na enen.
Voor B2 stond een enorme rij en het viel me op dat de gemiddelde leeftijd van de aanschuivende ietsjes hoger lag dan die van ons. Ik heb het dan over 30+. Vertrouwend op de informatie uit onze reisgidsen die deze discotheek als ‘beste en grootste’ van de stad noemen, waren we bereid in wind en sneeuw aan te schuiven. Anderhalf uur later en half bevroren zijn we dan uiteindelijk binnengeraakt.
Volgens onze reisgidsen zouden er binnen 5 zalen zijn met verschillende muziekstijlen, voor ieder wat wils dus. Maar al gauw bleek dat 3 van de 5 zalen waren afgehuurd voor privé-feestjes of dienst deden als restaurant (!). Wat overbleef waren 2 zalen met een muziekstijl die ik het best als ‘foormuziek’ kan omschrijven. Bijzonder slecht dus.
Velen onder ons trokken een zuur gezicht omdat ze erg lang naar deze avond hadden uitgekeken. Ulla en ik, daarentegen vonden heel de situatie bijzonder lachwekkend. ‘In wat voor een slechte film zijn we nu terechtgekomen’, riepen we meermaals naar elkaar. Vele Russen kunnen blijkbaar niet dansen en doen maar wat met hun ledematen. Daarbij hing er ook wel veel ‘liefde’ in de lucht.
Om half zes zijn we dan doorgegaan, de metro gaat rond dat uur open. Daar werden we nog lastiggevallen door een kerel die heel de avond bijzonder irritant deed (ik kreeg zin om hem op de sporen te duwen) alsook door een zwerver. Deze laatste bleef maar vragen stellen en een van onze meisjes heeft iets geantwoord waarop de clochard ons heeft gevolgd tot aan onze halte.
Thuis aangekomen was het al na zessen en iedereen was echt moe na deze vermoeiende nacht. Om 7u ging bij ons het licht uit.
Latest Comments