bramloquet.be

photo by petranikolajova

Mijn laaste momenten in Riazan zijn aangebroken. Vanacht echt heel slecht geslapen, Kristien en Sarah hebben een bekke te zot gedaan vanacht. Kris heeft gisteren al moeten overgeven en ons Saar is haar deze nacht ook gevolgd. Kheb geen oog dichtgedaan, Saar ligt bij mij op de kamer en ik kon de stank echt niet aan…
Ben dus vanochtend al vrij vroeg vertrokken, khad geen zin om binnen te blijven, kheb nooit echt zin om binnen te blijven. Gisteren was onze laatste lesdag, we hebben zelfs een soort van diploma gekregen. Deze week ben ik zelden naar de les geweest, ik kon da mens echt ni af. Maar gisteren dus heb ik alle moed bijeen geraapt en ben ik toch mee naar de les geweest. Ik heb er zelfs een miniboekje aan overgehouden: Galina had voor alle aanwezigen een kleine attentie meegebracht.Jeuj!Daarna hadden we nog eens met Roman afgesproken, de jongen die hier zowat alles met ons gedaan heeft. Ik zou een boek over hem kunnen schrijven, het is fijn om speciale mensen te leren kennen, en naar het schijnt is dat zelfs in Rusland mogelijk. Ik heb hem al uitgenodigd, en hij heeft me beloofd, dat van zodra hij geld heeft, hij zou langskomen (Slovakije).
Dus gisteren is hij nog een paar uur met ons geweest: op ons kot hier hebben we dan met een paar nog eens UNO gespeeld en daarna zijn Ce, Yves, Roman en ik wat verse lucht gaan pakken. We hebben tot kwart voor 7 `s avonds volleybal gespeeld ergens aan een speelterreintje achter onze blok. Het was wel volleybal spelen met een voetbal :), kvoel het nu dus nog in mijn pols, maar twas heel plezant.
En nu maar aftellen he, khoop dat alles nog wat hetzelfde is daar, dak mij vlug terug thuis ga voelen. Het zal zowieso een hele aanpassing zijn voor mij, kben het hier zo gewoon geworden. Het is nu dat ik alles zonder moeite kan lezen, het is alsof ik al heel mijn leven cyrillisch ken…Soit, mijn hartje zegt me ook dat ik terug moet komen, wie weet zittek hier volgend jaar al weer. Ik hoop alleszins dat ik voor een half jaar naar Rusland kan komen in mijn 4e jaar. Dat is een van mijn dromen, ik hoop dat ze mag uitkomen….