Op woensdag 17 oktober heeft Rusland Engeland een zware klap bezorgd in EK-kwalificatieduel.
Op school hebben ze ons het advies gegeven om die dag vooral niet met de metro te reizen. “Er zal bijzonder veel politie aanwezig zijn en jullie kunnen de drukte beter mijden”. Zo gevraagd, zo gedaan. ‘s Avonds heb ik samen met Yves een deel van de match gezien op tv.
De enkele incidenten tussen de supporters konden de sfeer niet bederven. Een paar Engelsmannen waren helemaal lazarus en zijn naar het ziekenhuis overgebracht. De Russen daarentegen waren in extase na hun overwinning en hebben tot in de vroege uurtjes gefeest.
Ik heb voor de match een pic kunnen trekken van een groep Russen die op weg waren naar het Sokolniki stadion.
Vorige week heeft het hier niet alleen flink gevroren, maar ook gesneeuwd. Het sneeuwtapijt is weliswaar niet blijven liggen, maar het wintergevoel was er zeker en vast. Naar het schijnt hebben dorpen rondom Moskou een paar dagen zonder electriciteit gezeten. Dat is alleszins wat de wereld via de buis gezien heeft (ons mama inclusief!). Eerlijk gezegd hebben we er hier, in het centrum van Moskou, niets van gemerkt. Lampen, centrale verwarming en waterkoker hebben naar mijn weten altijd gewerkt.
Ik heb vanuit mijn raam een paar pics genomen om mijn ‘ja, het sneeuwt’-gevoel op de gevoelige plaat vast te leggen.
Petra zit nog tot 3 februari in Moskou en had nog een aantal dingen gevraagd zoals wat muziek cd’tjes, boeken, Labello’s (deze zijn blijkbaar niet te vinden in Moskou),.. Gisteren heb ik dat alles dan mooi bij elkaar gestoken in een pakketje om het daarna te gaan afgeven in Bazel bij de familie van Yves. Yves’ ouders gaan volgende week eens op bezoek bij Yves in Moskou, vandaar.
Via Petra had ik het adres van de familie vH gekregen en ik dus naar Bazel, zonder problemen kwam ik meteen aan in de juiste straat, een nieuwe doodlopende straat in een al even nieuwe wijk. De straat had ik opgeschreven maar het huisnummer was ik vergeten. En wat doet iemand als ik dan, die doet zijn laptop open om via een toeval draadloos netwerk even in zen mail het juiste huisnummer op te zoeken. Ik dus men laptop op en het eerste draadloze netwerk was al meteen raak. Het netwerk had namelijk als naam “vh” evenals de familie waar ik moest zijn. Via hun eigen netwerk heb ik dus hun huisnummer opgezogt. Bleek dus dat ik vlak voor hun deur stond, wat ik al wel licht vermoedde door de sterkte van hun draadloze signaal.
Petra, bij deze is je pakje aangekomen in Bazel en dus bijna onderweg naar Moskou!
Live part 2.0!
Kheb getekend en begin nu vast te werken.. Gedaan met 7 weken op vakantie gaan, gedaan met om 16 thuis te zijn. Maar dag in, dag uit vroeg opstaan om centjes te verdienen… Ik zie het enorm hard zitten. Here we go!!
Latest Comments