bramloquet.be

Zaterdag ben ik eerst naar Izmaëlovsky markt geweest. Daar vind je naast veel rommel, ook veel boeken en souvenirs. Ik heb maar 3 postkaartjes en een paar oorbellen gekocht. Kostprijs? Iets meer dan een euro. Het weer is hier de voorbije 2 weken fantastisch en dus heb ik besloten om na de markt nog even langs Park Pobedy te gaan. Dit park is enorm populair: je vindt er pas getrouwde koppeltjes, families op rollerblades en nog zoveel meer.
Zondag heb ik me voor de middag nuttig bezig gehouden: wassen, koken, kuisen en naar de boekenwinkel gaan. Na de middag ben ik langs het Danilovsky klooster geweest. Dit is, zo lees ik in mijn Lonely Planet, het hoofdkwartier van de Russisch Orthodoxe kerk. Zeker de moeite waard om eens te bezoeken. Moe, maar voldaan ben ik gisteren avond vroeg naar bed gegaan.

“Wie wil de kapitein van de klas worden?”
Stilte in de klas. Alle blikken zijn naar beneden gericht.
“Ok. Dan word jij het, Petra.”
Nauwelijks was de vraag tot mij doorgedrongen of ik was al tot kapitein van de klas benoemd. En wat houdt dat precies in, hoor ik jullie daar vragen.
Wel, bij elke afwezigheid zal Maria Nikolajevna mij het volgende vragen: “Waar is X? Waarom is die er niet? En nog andere dingen, die ik natuurlijk niet kan weten vermits X of Y er niet zijn. Soit. Daarnaast heb ik, als enige, ook haar e-mail én telefoonnummer gekregen. Voor het geval dat ze zelf niet kan komen. “Geen les vertalen uit het Nederlands vandaag.” Amai, zou dat maar waar zijn. Ten derde moet ik, als zij het vraagt, allerhande lijstjes samenstellen. Lijstjes met interessante onderwerpen, lijstjes met al onze namen (lees: we zijn maar met 8) etc. En last but not least: ik ben ook dé verantwoordelijke voor het uitdelen van stencils. Net zoals in de lagere school.

photo by petranikolajova

Vandaag was D-day. Of beter: daarnet was D-moment. 2 jeansbroeken, mijn fleece alsook mijn slobberbroek (alleen Bram verstaat dit jargon :-)) moesten eraan geloven. Een beetje waspoeder, wat kokend water en wassen maar. Tot zover verliep alles vlotjes. Tot zover, inderdaad, want het uitwringen was andere koek. Momenteel hangt alles proper te drogen op mijn zelf gespannen waslijn. En dit alles om 300 RUB ofwel 10 EUR te besparen. De enige (inderdaad dé enige) wasserij in Moskou is duur en de service is traag. Dus blijft er niets anders over dan met de handen wassen. Ik heb me voorgenomen om pas naar de wasserij te gaan een week voor ik terug naar België kom. Om een beetje fris te ogen. Eens zien hoelang ik dat kan volhouden.

Ik mis jullie allemaal!!!

photo by petranikolajova

Stalin heeft niet alleen zijn stempel gedrukt op de Russische geschiedenis, maar ook op het uitzicht van Moskou. Zeven gelijkaardige, reuzen van gebouwen kijken statisch uit op de metropool.
De grootste der “Zeven Zussen”, want zo worden ze ook wel genoemd, is de Staatsuniversiteit van Moskou. 4 jaar lang hebben ze aan dit reusachtig gebouw gewerkt (1949-1953). Het telt maar liefst 36 verdiepingen en je kan er door meer dan 33km aan gangen lopen. Elk jaar een nieuw paar schoenen onder die kerstboom, beste studentjes!
Naast studeren, kan je in twee andere “Zussen” ook overnachten. Je betaalt dan niet alleen voor een slaapplaats, maar je krijgt er ineens een ticket “back in time” voor. Hotel Leningradskaja alsook Hotel Ukraina hebben hun jaren ’50 karakter behouden. Parketvloeren, oud meubilair en een reusachtige inkomhal zijn maar een paar voorbeelden. Very charming, but also very expensive.
Zussen vier, vijf en zes zijn omgevormd tot “flatgebouwen”. Inderdaad, geen ordinaire blokken, maar majestueuze appartementen met uitzichten die verder, veel verder dan Moskou reiken. Kostprijs? Geen idee, maar ik heb een vermoeden :)
In de laatste der Zussen huist het ministerie van Buitenlandse Zaken. Belangrijke besluiten omtrent buitenlandse aangelegenheden worden in dit kolossaal gebouw genomen. Of dat denk ik dan. Naar het schijnt (volgens onze leerkrachten) worden de grootse onderhandelingen elders gevoerd. Op restaurant of zo.

Ps: voor meer foto’s kijk op mijn Flickr of picasa pagina
picasaweb.google.be/petranikolajova
flickr.com/photos/petranikolajova

Tis voorbij, we zijn er van af, up to the next… Men vakantiewerk is al wel halfweg maar vandaag heb ik dan toch eindelijk mijn diploma op zak. Na het lange aftellen ben toch wel blij dat het allemaal voorbij is en dat er nu nieuwe uitdagingen zullen aankomen.

Uitdaging 1: een gepast plaatsje zoeken op de arbeidsmarkt.

photo by amloq

Ceský Krumlov behoort tot het Unesco werelderfgoed en terecht. Een prachtig stadje aan de Vltava. Ik krijg meteen terug zin om op reis te vertrekken.

ckrumlov.info (CZ)
en nog een plezante
slovenskyraj.eu (SK)

photo by petranikolajova

Twee weken. Zolang zijn we hier al.
Ondertussen is er al vanalles gebeurd: eigen kamer gekregen, Daniel vertrokken, eerste lessen, geen elekticiteit etc. Al bij al ben ik het hier al gewoon, alleen aan de drukte op straat en in de metro moet ik nog wennen. Vorige week heb ik in de Moscow Times (engelstalige krant uit Moskou) gelezen dat er een speciale overlevingscursus ‘Moskou’ bestaat. Aan de hand van een paar handige tips leert een buitenstaander hoe hij/zij in deze miljoenenstad kan overleven. Edoch, het blijft drummen in die metro.
Deze week ook al een eerste koudefront moeten trotseren met mijn winterkledij. Uit voorzorg heb ik al een aardig paar russische kaplaarzen gespot in de schoenenwinkel om de hoek. Een koopje.
Moskou trekt niet alleen oligarchen aan, maar ook arme mensen uit heel Rusland. Op elke hoek van de straat kom je zowel armoede als rijkdom tegen. Daarbij passeren massa’s geblindeerde auto’s: oude wolga’s en nog niet uitgebrachte (peperdure) modellen passeren dagelijks. Oppassen is de boodschap, want stoppen doen ze zelden. En eigenlijk geraak je met de metro vlugger op je eindbestemming, de verkeersopstoppingen zijn hier ENORM.
En zo ook in de supermarkt. Niet zomaar een ‘magazin’ om de hoek, maar wel dé Auchan. Deze franse winkelketen heeft ook in Moskou enorm veel succes. Aan het einde van je aankopen kan je aan een van de 100 kassa’s aanschuiven en aanschuiven en aanschuiven…Maar voor wat hoort wat, en het is er inderdaad veel goedkoper dan in om het even welke andere winkel. We moeten er wel een halve dag voor uittrekken, want deze supermarkt ligt buiten het centrum.

Foto’s @ picasaweb.google.be/petranikolajova

Op je tweede werkdag al meteen prijsgeven vanwaar je komt.
Door dat ene woordje viel ik meteen door de mand

welk?

Het werd dan ook meteen beantwoord met

Gij zijt van Antwerpen zeker

Zaterdag 8september is het dan zover…
Sint Andries MC’s, Tourist Lemc, Sammy Deburggraeve, … en natuurlijk ook de mannen van Katastroof.
Zowat het beste op Antwerpse bodem allemaal tesamen op de Groenplaats.

Kzien olle ginder é!